Hoe heurt het eigenlijk

Je wordt geboren in een liefdevol gezin, dan leer je van alles; zoals praten en lopen. Vervolgens ga je naar school, misschien ga je op woensdagavond naar tennis, je hebt leuke vriendjes en vriendinnetjes en rond de basisschool net zo keurig als jezelf af. Dan ga je naar de havo, vervolgens naar het HBO en gaat dan netjes werken. Je vindt een leuke man, begint in een leuk appartementje, koopt daarna een keurig rijtjeshuis, krijgt twee kinderen, gaat ieder jaar naar dezelfde zonnige camping in Italië en rond je 38e maak je nog een keer promotie. Dan word je ouder, kinderen gaan het huis uit, je wordt oma, gaat met pensioen en overwintert aan de Costa del Sol en dan ga je dood.

Zomaar wat richtlijnen van hoe het eigenlijk heurt. Maar wat nou als je niet naar tennis ging op woensdagavond, omdat je een hekel hebt aan sporten? Misschien wil je helemaal geen leuke man, maar een leuke vrouw, of een leuke kat. Misschien beangstigt de gedachte van ieder jaar dezelfde zonnige camping in Italië je wel. Misschien wil je geen kinderen of al helemaal niet overwinteren aan de Costa del Sol.

Kinderen hoef ik (voorlopig) niet, voordat ik een keurige havist werd was ik een mavo meisje en die HBO-diploma is op dit moment buiten beeld. Erg? Nee, ik vind van niet. Ik ben geboren om buiten de lijntjes te kleuren en houd er niet van als mensen mij vertellen hoe het eigenlijk heurt. Ik volg graag mijn hart. In het begin vond ik dat best lastig. Ik wilde ook aan het ideaalbeeld voldoen. Langzamerhand heb ik in gezien dat je beter je hart, dan het boekje kan volgen. Het maakt je niet alleen gelukkiger, het maakt je ook succesvoller. Een goede diploma is niet perse de garantie voor succes. Passie wel, of dat nu met of zonder diploma is.

Hoe het eigenlijk heurt, dat bepaal je helemaal zelf. Het is jouw leven, jouw eigen geluk. Al zegt iedereen A, als B beter voelt, wie houd je dan voor de gek?! Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden en misschien is af en toe van de weg afwijken zo slecht nog niet. Wie weet wat je onderweg tegen komt…

6 Comments Hoe heurt het eigenlijk

  1. Deisy 20 juli 2015 at 10:54

    Eigenlijk helemaal niets aan toe te voegen haha! Dachten maar meer mensen zo, dan zou het leven denk ik een stuk kleurrijker zijn ;-) Alhoewel dan “buiten de lijntjes” weer standaard zou worden, dus toch beter niet hehe. Hoe dan ook een heerlijk artikel dame. X

    Reply
    1. Birgit 20 juli 2015 at 20:27

      Haha klopt, maar ik denk dan toch dat iedereen op een andere manier buiten de lijntjes kleurt. Dankjewel, lief! X

  2. irene 20 juli 2015 at 11:56

    Ik ben het helemaal met je eens!!

    Leuk geschreven.

    Reply
    1. Birgit 20 juli 2015 at 20:27

      Bedankt Irene, fijn om te horen! :)

  3. Rose 20 juli 2015 at 14:21

    Mensen die vroeger buiten de lijntjes kleurden zijn nu kunstenaar, schrijver of een ander soort iets dat in de categorie ‘creatieveling’ valt. Doe wat je zelf wilt, zolang je er anderen geen pijn mee doet. Er zijn al genoeg mensen die allemaal hetzelfde lijken te zijn (met de nadruk op lijken). Je hoeft geen hbo diploma te hebben om intelligent te zijn/ worden gevonden. Emotionele intelligentie wordt sowieso zwaar onderschat. Fijne post! :)

    Reply
    1. Birgit 20 juli 2015 at 20:26

      Je slaat de spijker op z’n kop! Lieve reactie, dankjewel. (Voor als je het leuk vindt, ik ben mede-eigenaresse van Druktelingen.nl en heb daar ooit een stukje geschreven over mensen die net een beetje anders zijn (bijvoorbeeld ADHD hebben) inderdaad schrijver, kunstenaar e.d. zijn geworden. Hier is de link: http://druktelingen.nl/2015/06/04/geen-lijstje-vol-cliches/)

Plaats een reactie