Als ik later groot ben

De ‘later’ in als ik later groot ben nadert. Werken, keuzes maken, financieel onafhankelijk zijn, maar daarnaast ook nog succesvol, gelukkig, sociaal en hip zijn: de wereld verwacht veel van mij. Iedere woensdag neem ik je mee in de rompslomp van het leven van een twenty-somethingHet mag dan de tijd van je leven zijn. Eerlijk is eerlijk, het valt niet altijd mee.

Als zestienjarige begon mijn midlifecrisis al lichtelijk. Nadenken over later is altijd al een heikel punt geweest. Het besef kwam dat een prinses of actrice worden niet langer meer echt een optie was. En wat dat schrijven betreft, je hebt veel meer nodig dan slechts talent voor een succesvol bestaan. Ik knipte mijn haar af en waar mijn toneelschool-klasgenoten vrolijke solo’s schreven over de liefde en het fijne leven stond ik, met slechts een spotje op me gericht, Stef Bos’ is dit nu later ter gehoren te brengen. The best is yet to come zeggen we dan maar.

Zoals mijn bestekset (vijf vorken, vier messen en twee lepels) voelt mijn leven nog steeds weleens incompleet.  Nu mensen om mij heen meer te lijken investeren in tuinmeubels en dure geurkaarsen, heb ik nóg meer de behoefte om mijn geld te steken in feestjes en reizen. Herinneringen maken én optimaal genieten, ver weg van het volwassen leven.

Over vijf jaar zie ik mijzelf dan ook omringd door mijn vriend, vrienden en vriendinnen, hard werkend in een prima appartementje met de maandelijkse lasten zo laag mogelijk zodat er genoeg overblijft voor feestjes, droomreizen en genieten. Heel ver weg van kinderen, huizen met tuinen en zaterdagavond Ik houd van Holland op de bank.

Hoe overleef je zónder de geldstroom van pappie en mammie? Hoe ben je hip, hot and happening zonder rode cijfers op je bankrekening aan het eind van de maand? Hoe vind je je droombaan? Hoe word je succesvol én gelukkig? Wat komt er bij kijken als je een huis wil kopen? Oftewel: hoe word je zegevierend groot?

6 Comments Als ik later groot ben

  1. Ysanne 17 december 2015 at 13:50

    Bizar he, twenty-something is zó fijn maar tegelijkertijd ook best lastig. Je moet opeens zoveel keuzes maken, op allerlei vlakken. Hoor ook wel vaak dat mensen zich pas écht fijn voelen als ze 30 zijn, omdat je dan wat stabieler bent wat betreft… alles haha. Ik ben benieuwd!

    Reply
    1. Birgit 6 januari 2016 at 15:31

      Op naar de 30, Ysanne!

  2. Stella 23 december 2015 at 23:55

    Oh man dit houdt mij ook allemaal ZO bezig. Om te huiiiiiilen. Echt. Ik weet niet wat ik wil doen, ik weet niet hoe ik het moet doen zodra ik wel weet wat ik wil, ik weet niet eens of ik wat ik nu doe en waar ik nu woon allemaal wel leuk vind. IK WEET NIKS. Als jij de oplossing vindt, mag ik die dan ook even van je afkijken? Liefs!

    Reply
    1. Birgit 6 januari 2016 at 15:31

      Vreselijk die crisis. Ik begrijp je zó. Ik heb hard op zoek, maar zo makkelijk is het niet. Mocht jij de oplossing vinden, let me know?! X

  3. Juliet 23 februari 2016 at 16:21

    Oef, zo herkenbaar! Zo dacht ik dé studie gevonden te hebben die 100% bij mij zou passen.. Nu twee jaar later vind ik er geen zak meer aan en word ik claustrofobisch bij het idee dat ik nog 2 jaar deze studie zou moeten volgen. Het roer gaat dus maar om.. Ik ga alleen nog maar mijn p vak volgen, en met een klein beetje geluk op naar de Uni! Maar spannend vind ik het wel maar als je doet wat je écht leuk vind is er niet echt een goed of fout toch?

    Reply
    1. Birgit 23 februari 2016 at 17:09

      In dat grapje heb ik me ook twee keer vergist. Studiekeuzes zijn echt een crime Ik dacht dat het allemaal mis zou gaan, maar met doorzettingsvermogen en hard werken kom je er echt. Ik heb na twee mislukte studies en tegenslagen wél mooi mijn eerste echte-grote-mensen-HBO-baan weten te bemachtigen. :) Goed dat je het roer om gooit, iedere gesloten deur opent weer zoveel nieuwe deuren. Op naar nieuwe kansen en onthoud: volg je hart, dan is er nooit een goed of fout. Ik ben daar het levende bewijs van, haha. Heel veel succes! Liefs, XO

Plaats een reactie