Het bizarre leven van DJ Dano

Hij snoof zijn naam in coke en een meter ketamine. Zijn levensverhaal hangt aan elkaar van pillen, coke, keta, seks, drank en de allervetste plaaten. DJ Dano, dé koning van de hardcore en de grootste en meeste extreme jongerencultuur die Nederland ooit heeft gekend: gabber. Zelf was ik nog niet meer dan een misschien-ooit’je en mijn ouders waren allesbehalve gabber. Een behoorlijk ver van mijn bedshow dus, maar daarom des te interessanter. Hij stond niet alleen aan de wieg van hardcore, gabber en hij heeft mede, samen met een hoop andere boefjes en muziekliefhebbers, er voor gezorgd dat dance nu het grootste exportproduct van Nederland is.

DJ Dano is viervoudig benoemd tot beste hardcore dj van de wereld. Met optredens van Sydney tot Groningen en gemiddeld drie tot vijf tracks van zijn naam in de week, kon zijn succes niet op. Naast gabberlegende is de Herman Brood van de dancescene, ook familieman. Hij probeert zich staande te houden terwijl de dance-industrie uitgroeit tot het grootste exportproduct van Nederland. Het verhaal van Daniël Leeflang is er één van extremen, daarom besloot Arne van Terphoven, van Mary Go Wild dit boek te schrijven.

wat-de-fok-ouwe

SOMETHING BIG

Samen met Ilja gaf hij in de jaren negentig de beruchte Multigroove-feesten in de Elementenstraat. Waar de grachtengordelelite los ging in de iT of RoXY, waren de underground ravers te vinden in de Warehouse Elementenstraat. Dé plek waar Dano, Dov Elkabas (The Prophet), Ferry Salee (Gizmo) en Mark Vos (Buzz Fuzz), later bekend als The Dreamteam, voor het eerst samen draaiden. Er werd hier volop geëxperimenteerd met drugs, muziek; niets was hier te gek.

Al sinds zijn vijfde is Dano met muziek bezig. Hij wordt drummer en later radio-dj bij een piratenzender als hij house ontdekt. In 1989 doet hij verslag voor de lokale krant van een avond in club RoXY. Eddy de Clercq draait. Hoewel hij dacht niets te verwachten, verliest hij als snel zijn hart aan house. Niet lang daarna begint hij zelf met het produceren van housemuziek. Samen met Dylan Hermelijn zet hij rauwe producties in elkaar die hij combineert met filmsamples. Van het één komt het ander. Zo staat Dano vier jaar lang met zijn eigen Manic Monday in de Amsterdamse club Mazzo. Niet geheel onbekend bij artiesten als Juan Atkins, Carl Cox en Jeff Mills.

De komst van ID&T maakt Dano een echte superster. Na de eerste Thunderdome-feesten gaat het hard, snoeihard. Hij vliegt de hele wereld over samen met zijn Dreamtream. Geld, drank, vrouwen en drugs en snoeiharde platen. Mede door de invloed van XTC en speed ging ook de muziek steeds harder en sneller. Dit gevoel verwerkte hij in zijn plaat 120-9000 BPM.

“Als mensen zo uit hun dak gaan, vraag je je af: hoe snel kunnen we gaan? Als die bas nog een tikje rauwer is, hoe vinden ze het dan? Het geluid stond loeihard. De ruimte vroeg erom, zo’n grote hal moest gevuld worden.”

TE HARD

Maar er zit ook een keerzijde aan het verhaal. Zijn diepgewortelde passie voor muziek mondt uit in een chaos. Sky high naar de deepest low. Zijn vaste chauffeur, die tevens zijn dealer was, bezorgde hem dertig gram coke per week en er was een tijd dat hij dertien pillen per dag slikte. Met het succes kwam de onrust en angst. Hij ging te hard en jaagde zijn fortuin er doorheen aan nog meer drank, cocaïne, vakanties en hoeren.

Ook voor zijn grote liefde Sandra, met wie hij een dochter kreeg, is de maat vol. In 2004 gaan ze uit elkaar. “Ik zocht ik al die jaren naar een tweede Sandra, maar die bestond niet. Ik voelde me zo fokking eenzaam, ouwe.” Een zwarte periode breekt aan, waarin hij rondzwerft, problemen met de belasting krijgt, al zijn platen verkoopt, zijn vriendin slaat, vreemdgaat, een relatie krijgt met de dochter van Patty Brard, intrekt bij een vriendin die een bordeel begint, op straat belandt en uiteindelijk bij zijn ouders aanklopt. Gelukkig breekt ook voor Dano de zon weer door de donkere wolken. Hij vindt weer de liefde, met wie hij nu een zoontje heeft en gaat aan de slag in de bouw. Zijn wilde jaren hebben nauwelijks sporen achtergelaten. Ook al heeft hij er van alles aan gedaan om zijn achternaam geen eer aan te doen, Daniël Leeflang is kerngezond. “Alleen af en toe nog een snuiffie en iedere dag een paar halve liters bier.”

Ik heb per neusgat zo’n beetje twee Mercedessen opgesnoven. Dat is best veel, maar tegelijkertijd kan je zeggen dat ik door die drugs door kon blijven gaan en mooie muziek op mijn naam heb geschreven.

WAT DE FOK, OUWE

Het verhaal over illegale raves in tunnels, Thunderdome, de beruchte belastingaanslag die hem artistiek vloerde, de val van de gabber en de periode die daarop volgde – waarin de hardcorekoning op straat belandde en uiteindelijk bouwvakker werd, is door Arne van Terphoven fenomenaal opgeschreven. “Hardcore is het enige authentieke Nederlandse genre binnen elektronische muziek, maar gabbers zijn keihard afgeserveerd als debielen. Dat is niet helemaal onbegrijpelijk, het was ook extreem, maar toch is het een schande,” vertelt Arne in een interview met Thump. Waarom hij Dano koos en niet één van de andere gabberpioniers? “Simpel. Dano vertelt alles eerlijk en zijn leven was net even wat turbulenter dan dat van de rest.” En flink turbulent ook.

Binnen twee dagen ging ik harder dan hard door de 395 bladzijdes heen. Dankzij de medewerking van onder andere The Prophet, Jeroen Flamman, Duncan Stutterheim (ID&T), Gizmo, Rob Gee, Rocco Veenboer (Awakenings), Dylan Hermelijn, Fred Berkhout (Mokum), Ilja Reiman (Multigroove), staat het boek als een huis. Zo krijg je ook als meisje van 21 een goed beeld van die periode. Het deed me in ieder geval flink balen dat ik pas in 1994 ter wereld kwam. Het verhaal vol prachtige anekdotes leest als water, maar dan wél aangelengd met liters bier en doordrenkt met coke. “Ik heb echt geleefd en geen seconde spijt van alles.” Wat de fok, ouwe!

Dat ik een paar jaar te laat geboren ben, is een feit. Maar gelukkig wordt dancemuziek inmiddels een stuk serieuzer genomen en kan ik, mede dankzij deze pionieers, ieder weekend genieten van de allerbeste feestjes. Om nou eens een klein beetje zelf te beleven hoe het er aan toeging toen ik nog in de luiers zat, ben ik op 3 december bij Hemqade – A Q-Dance reunion. Ik ben benieuwd wat Dano voor me in petto heeft.

Ben je geïnteresseerd in de geschiedenis van house en harcore? Eindelijk weer een boek lezen dat je niet weg kan leggen? Waardoor je tijdens je ritje in de metro het liefst de hele dag heen en weer rijdt tot het eindstation, omdat je wil blijven lezen? Gewoon doen. Je bestelt ‘m hier.

Plaats een reactie