Wanneer dromen uitkomen

Pack your bags and fly away…

Al twee jaar liep ik rond met het idee om mijn vakanties te upgraden. Na al die hotel-, resort- en villavakanties op bestemmingen als Turkije, Spanje en Italië, wilde ik het helemaal anders doen. De rondreis die ik met mijn ouders door Florida maakte, wakkerde het verlangen aan om de rest van de wereld te zien. Maar nu Nick nog. Zijn vakanties speelden zich voornamelijk af in Nederland of aan de typische jongerenbadplaatsen in Spanje en Griekenland. Toch kreeg ik hem ook enthousiast. Het zonnige Thailand, land van de glimlach, zou onze eerste backpackreis worden. De perfecte bestemming voor ons eerste avontuur. Op 4 januari stapten we het vliegtuig in.
Tijdens het inpakken van mijn backpack, besefte ik nauwelijks dat ik een dag later aan de andere kant van de wereld zou zitten. Mijn stresslevel had door onder andere mijn werk het kookpunt bereikt. De laatste maanden had ik zoveel op mijn bordje gekregen, dat het lichtje af en toe even uitging. En dan bijna vier weken alles los moeten laten en naar de andere kant van de wereld vliegen zonder iets geregeld te hebben. Best wel heel erg spannend.

Van Amsterdam naar Dubai, van Dubai naar Bangkok. And so the adventure begins. De eerste dagen gaan we volledig op in de flow. Iedereen waarschuwde ons voor de vieze, veel te drukke hoofdstad van Thailand, maar vanaf moment één vinden we het er fantastisch. Bangkok is een heerlijke stad, er is zoveel te zien en te doen en alleen oversteken is al een avontuur op zich. Cultuurshock? Nergens last van!Na twee dagen gaan we op naar de volgende bestemming, Kanchanaburi. Hier komt, geheel tegen verwachtingen in, toch de cultuurshock om de hoek kijken. Hier beseffen we eigenlijk pas echt dat we heel ver van huis zijn, dat niet alles even soepel gaat als in Nederland en dat backpacken zoveel meer is dan gewoon even ‘vakantie vieren’. Na een dag waarop van alles misgaat, kijken we elkaar aan en vragen we af wat we onszelf in godsnaam hebben aangedaan.
Een kapotte scooter op de snelweg, moeten rennen voor ons leven voor wilde honden en een compleet overstroomd Zuid-Thailand. Khao Sok en de zuidelijke eilandjes Koh Tao, Koh Phi Phi en Koh Phangan moeten van ons lijstje worden gestreept, terwijl ik me daar zo op had verheugd. Alles is compleet overstroomd. Ho(s)tels, guesthouses, winkeltjes, restaurantjes. We zien foto’s en video’s voorbij komen van de straten die volgelopen zijn en het dodental loopt op. Vreselijk voor de bevolking en toeristen daar, een grote teleurstelling voor ons.

Even leek de droom in duigen gevallen te zijn. Iedereen zei: het is zo leuk, alles in Thailand gaat zo makkelijk, maar waarom lukt het ons dan niet? Na tranen en zelfs het checken wat het omboeken van het vliegticket kost, zijn het de strenge, liefdevolle woorden van mijn moeder die me er bovenop brengen. Ook de wijze woorden van mijn beste vriendinnetje, die alleen door Thailand heeft gebackpackt en een half jaar in Bangkok heeft gewoond, doen me beseffen dat dit er bij hoort. Ik ben in fucking Azië. Hier lijken soms geen regels te gelden, vergt alles soms behoorlijk wat moeite, ben je soms écht de enige Westerling, spreekt niet iedereen Engels en moet je soms op je hoede zijn. Dat in combinatie met de jetlag en mijn stresslevel van voor de vakantie, werd allemaal even te veel.Na een flinke huilbui, klein beetje paniek, lieve woorden en wijze tips, droog ik mijn tranen en steken we onze schouders er onder. Dit wilden we zo graag, laten we deze droom dan ook verwezenlijken. En daar gaan we, op avontuur. Van Kanchanaburi naar Chiang Mai naar Pai en terug naar Chiang Mai, naar Bangkok, naar Koh Chang, Koh Kood, terug naar Koh Chang en als afsluiter weer terug in Bangkok.Nu zijn we terug in Nederland en kunnen we niet wachten tot we weer weg kunnen. Nu onze droom is uitgekomen, willen we nog meer reizen, nog meer ontdekken, nog meer van de wereld zien. We hebben ons hart verloren aan de prachtige tempels, schitterende natuur, de jungle, de bergen in het Noorden, de helder blauwe zee, parelwitte stranden, palmbomen, olifantjes, aapjes, cocktails, heerlijk eten en ontelbaar veel lieve, lachende gezichten en natuurlijk het reizen zelf.

Ik heb ontzettend veel geleerd, zelfs angsten overwonnen, maar bovenal van ieder moment genoten. Het mooiste van alles: we hebben het samen gedaan. Samen gesjouwd met onze backpacks, gezwommen in de zee, gerelaxt in hangmatten, het avontuur opgezocht, de Pai Canyon beklommen, tempels bezocht, watervallen beklommen, scooter gereden, gelachen en genoten. Mijn lievelingsmoment? Ik kan er geen één benoemen, want alles was fantastisch, mooi en bijzonder op zijn eigen manier.Het liefst kijk ik de hele dag naar alle prachtige foto’s die we hebben gemaakt en ik kan niet wachten tot ik alle GoPro beelden kan bekijken, om er een prachtige video van te maken. De hele dag roepen we “Weet je nog?” en “Weet je wat ook zo leuk was?” tegen elkaar. Als ik Nick aankijk, zie ik de zon, palmbomen, de azuurblauwe zee en het witte strand nog in zijn ogen. De jungle, de bergen, de schitterende zonsondergang in zijn lach. Deze herinneringen zullen we koesteren voor altijd. En wanneer dromen uitkomen, is het tijd voor nieuwe. Where to go next?

You’ll never know, until you go.

3 Comments Wanneer dromen uitkomen

  1. Anja Roobol 30 januari 2017 at 19:17

    Prachtige herinneringen voor het leven, wijze lessen geleerd en nu sparen voor de volgende reis.

    Reageer
  2. Iris Huijkman 1 februari 2017 at 12:00

    Wat een heerlijke reis heb je gemaakt! Ik wil binnenkort nog naar Australië gaan!

    Reageer
    1. Birgit 1 februari 2017 at 12:03

      Heel gaaf Iris. Go for it! X

Plaats een reactie