Lieve vlinder hoog in de hemel

Ik wil alle mensen bedanken die aan ons gedacht hebben, lieve berichtjes hebben gestuurd, hebben gebeld en er voor ons waren. Het voelde als een warme deken over mij heen in deze moeilijke tijd. Het zal ook nog wel even duren voordat deze pijn gesleten is en het verdriet zal nooit weggaan, want wij zullen voor altijd ons lieve kleine nichtje missen.

Vandaag hebben wij ons lieve kleine nichtje Kirsten naar haar laatste rustplaats gebracht. Nog veel te vroeg, maar de dood komt zo onverwachts. K3 hoort niet thuis op een begrafenis en ook de kleine kist was hartverscheurend. Een moeder hoort haar kleine meisje niet te begraven. Je was nog maar 7 jaar. Maar je was er bij, ik kon het voelen. Toen jouw lievelingsliedje werd gedraaid zag ik één van de lichtjes boven in de zaal knipperen, dat kon maar een iemand zijn. Zodra het liedje was afgelopen, was ook het knipperen gestopt. Dat was jij lieve mooie vlinder. Ik hoop dat je het mooi vond.

Lief meisje, je was anders, anders dan alle andere kindjes. Zoals mijn oom Lars al zo mooi zei: “Wij moesten moeite doen om contact met jou te krijgen.” Omdat je anders was, maar zo mooi anders. Je zei niet veel, je keek me aan met je grote ogen, je duim in je mond en leeuwtje in je hand, heel verlegen, maar zo was jij, een meisje van weinig woorden, die soms opeens verhalen kon vertellen en soms gewoon stilletjes toekeek. En dan stiekem toch moest lachen als een van je ooms weer gek deden. Maar je was mooi zoals je was en dat is hoe ik jou altijd zal herinneren. Met je duim in je mond en leeuwtje in je hand.

Jouw mama, Astrid vertelde mij hoe graag je jong tante wilde worden. En dat pendelen van opa, dat vond je ook wel wat. Verlegen vanuit mama’s schoot keek je naar de bungelende naald boven mijn hand. “Eén meisje.” Dat stond er voor je grote nicht in het verschiet. En wat had ik en ik denk je nóg grotere nicht Mette ook, over een jaartje of tien jou graag tante gemaakt. Wat had Morten graag met jou naar Denemarken gegaan en lief meisje, wat had ik graag jou nog zo lang bij mij gehad.

Als jouw mama, Astrid en Ingvar bij ons komen logeren, kom dan gerust mee meisje. Beloof me dat je meekijkt vanaf boven, dat je ons goed in de gaten houd en af en toe een teken geeft. Jij leeft voor altijd in mijn hart en ooit, lieve Kirsten, hoop ik jou daar boven weer terug te zien.

Met veel tranen, maar vooral met liefde heb ik dit gedicht voor je geschreven. Ik heb het aan je voorgedragen en nu is het met jou mee de aarde in. Ik hoop dat je het mooi vond, lief nichtje.
Dag lieve mooie vlinder.

Er zijn geen woorden voor het onmogelijke.
Pijn en ongeloof.
Bevatten kan ik het nog niet.
7 jaar was je,
8 jaar word je niet meer.

Nooit meer spelen,
Nooit meer lachen,
Nooit meer jij,
Mijn lieve kleine nichtje.

Ik kan nog niet geloven dat jij niet langer bij ons bent.
Ik denk ook niet,
dat dit ooit went.

Zo plotseling uit het leven weggerukt.
Het was nog lang niet jouw tijd,
om bij ons weg te gaan.
Je had nog zoveel te doen,
Nog zoveel te zien.

Zoveel pijn en zoveel vragen.
Ik ga je missen, alle dagen.
Jouw lieve gezichtje en mooie lach, en alle fijne dingen die ik met jou herinneren mag.
In mijn hart, zal ik je altijd bij mij dragen.

Spreid je vleugels nu maar uit,
Vlieg hoog en ver
Je gaat nu naar een mooi plekje, die hoog aan de hemel staat.
En denk nog een keer aan ons,
Voor je naar boven gaat.

3 Comments Lieve vlinder hoog in de hemel

  1. Irma Einfeld 8 april 2013 at 20:57

    Lieve Birgit, ik was bij de uitvaart aanwezig, samen met Danielle, wij hebben een heel erg ‘mooi’ afscheid mee gemaakt van een bijzonder meisje. Het was zo warm met alle kindjes uit de klas, maar daarom ook zo pijnlijk als moeder…….Wij zullen haar, samen met Grethe, onze lieve collega, zeker blijven herinneren, ook als was ons contact met Kirsten persoonlijk sporadisch. Grethe vertelt ons veel over het wel en wee, vandaar dat we vonden dat we er vandaag moesten zijn, voor haar, maar zeker ook voor jullie. Heel erg veel sterkte met z’n allen……..ze is nu samen met mijn engeltje Michael boven in de hemel en weet zeker dat ze over jullie waken zal!
    Heel veel liefs, Irma Einfeld

    Reply
    1. Birgit 8 april 2013 at 21:10

      Hallo Irma,

      Wat ontzettend lief dat u reageert, vind ik altijd fijn, nu natuurlijk helemaal. Het was een verdrietige dag, zeer heftig en pijnlijk, maar zeker ook een mooie dag. Wat fijn dat u er was voor oma en de rest van de familie!
      Heel erg bedankt!

  2. Andrea 9 april 2013 at 06:46

    Lieve Bir,
    Wat heb je dit mooi geschreven.
    Ik zit gewoon te huilen nu ik dit lees. Weet inderdaad dat ze nooit helemaal weg zal zijn, maar altijd in je hart voortleeft!
    Veel liefs Dre
    Ps het is wel heel knap als je zo mooi je gevoelens op papier kunt zetten, Kanjer ben je!!!

    Reply

Plaats een reactie