Big Eyes

Big Eyes is een film waarin het waargebeurde verhaal van kunstenares Margaret Keane (Amy Adams) wordt weergegeven. Het is tegelijkertijd het verhaal over de kunstfraude die de kunstwereld in de jaren vijftig en zestig op zijn kop zette.

Margaret Keane is een onzekere en naïeve vrouw, die leeft in een tijd waarin een groot taboe heerste op vrouwelijke kunstenaars. Ze ontvlucht haar verstikkende huwelijk en vertrekt samen met haar dochter naar San Francisco om daar een vrij leven te kunnen leiden en te kunnen schilderen. Maar al snel ontmoet ze Walter Keane (Christoph Waltz), een charmante schilder die graag idyllische Parijse straattafereeltjes vastlegt. Met zijn charmante voorkomen en zijn praatjes weet hij Margaret snel in te pakken. Kort daarna trouwen ze.

 

“Eyes are the windows of the soul.”

 

Walter Keane is als echtgenoot een groot bewonderaar van de aparte schilderijen die Margaret maakt. Ze schildert namelijk vooral kinderen, op een ietwat treurige en mystieke wijze en met opvallend grote ogen.  Walter weet een deal binnen te slepen waar hij zowel de schilderijen van zichzelf als die van Margaret mag exposeren. Door een misverstand wordt Walter gezien als de schilder van de Big Eyes, omdat Margaret ook haar schilderijen signeert met Keane, haar aangenomen naam. Walter weet zijn vrouw over te halen om haar schilderijen op zijn naam te verkopen, want: “Niemand koopt kunst van vrouwen.”

Wat begint als een kleine leugen, groeit uit tot een nachtmerrie voor Margaret. Haar schilderijen worden namelijk ongekend populair en Walter wordt één van de meest geliefde schilders van dat moment. Margaret is niemand meer dan ‘de vrouw van.’ Al snel komt hij er achter dat ‘het gewone volk’ het niet waard vindt een paar honderd dollar neer te leggen voor een schilderij. Daarom laat hij posters van de schilderijen maken, en verkoopt ze voor een paar dollar.

Walter Keane wordt ongekend rijk en populair, terwijl Margaret iedere dag in het geheim staat te zwoegen om meer schilderijen te produceren. Naast al de leugens die Keane creëert, doet het succes hem niet veel goeds. Door zijn explosieve, manische gedrag lijkt hij bijna schizofreen. Na tien jaar te hebben geleefd in een nachtmerrie verlaat Margaret hem uiteindelijk, maar daarmee zijn de problemen nog lang niet opgelost.

 

“Would you rather sell a $500 painting, or a million cheaply reproduced posters? 
See, folks don’t care if it’s a copy.”

 

Hoewel deze film minder Burtonesque en surrealistisch is dan zijn voorgaande films, zijn voor de echte Burton-kenner zijn handelskenmerken nog goed zichtbaar. Zo begint de film met een longshot waarin je een, volgens Burton, typische Amerikaanse wijk ziet. Exact dezelfde keurige huizen, met dezelfde keurige gazonnetjes, waarin keurige mensen wonen. Ook de surrealistische supermarkt scène is typisch Burton. In deze scène loopt Margaret in de supermarkt en ziet opeens iedereen voor zich met Big Eyes. Bovendien is ook de nadruk die Burton legt op kunst als massaproductie zeer sterk. Hier heeft namelijk niet alleen Andy Warhol, maar ook Walter Keaton aan bijgedragen.

 

BIG EYESTim Burton met zijn vintage Margaret Keane schilderijen, oktober 2014

 

Zelfs een mooie intertekstuele verwijzing ontbreekt in deze film niet. Zo is er een duidelijke verwijzing naar de film, The Shining (1977). Walter is net zo explosief en manisch als Jack uit The Shining. In één bepaalde scène wordt de intertekstualiteit wel heel expliciet weergegeven. In een ruzie proberen Margaret en haar dochter te ontkomen aan de agressieve Walter door zichzelf op te sluiten in een kamer, net zoals Wendy en haar zoontje Danny doen voor Jack. Walter probeert de deur open te breken en als hem dit niet lukt kijkt hij door het sleutelgat en zegt “I’m coming”, wat natuurlijk een duidelijk verwijst naar Jack die deur open probeert te hakken en zegt: “Here’s Johnny.” 

De acteurs laten zich van hun beste kant zien en ook Danny Elfman zorgt weer voor prachtige filmmuziek. Bovendien laat Burton maar weer eens zien hoe je een film kan maken met een klein budget. Het is misschien niet één van zijn grootste meesterwerken, maar hij is er zeker in geslaagd het interessante verhaal op een mooie manier weer te geven. Voor een kunst- en/of Burtonliefhebber, zeker de moeite waard.

 

Is Big Eyes een film die jij snel zou gaan kijken?

 

BRON: Circlecinema, IMDB

1 Comment Big Eyes

  1. Hanneke 9 februari 2015 at 18:56

    Ja! Wil ik zien!

    Reply

Plaats een reactie