Snoepwinkel

Het landschap van een technofeest bestaat uit zwetende (geestelijke) twintigers springend, knuffelend en konijnendansen op de muziek. Vaak met een lolly of raketje in de mond, want op zo’n feest wordt wat afgesnoept. Van dansen krijg je blijkbaar honger.

Afgelopen zaterdag keek het technovierend publiek massaal om bij het verschijnen van een nieuwe technosnack: de borrelnootjes. Niet echt smaakvol op zo’n feest, maar ooit per ongeluk meegenomen door mijn vriend. We hebben er maar een traditie van gemaakt. Wie weet, voor op de terugweg of zo.

Na ruim vier uur flink dansen, zie ik één van de jongens uit onze groep over zijn buik wrijven. Lolly’s en raketjes gingen dit maagje niet vullen. “Ik heb wel wat voor je,” lach ik geheimzinnig. “Trek in borrelnootjes?” waarop hij met een luide JA antwoordt. Vliegensvlug ren ik naar de kluisjes en tover een felrode zak Duyvis uit de tas. Met een glimlach én een zak borrelnootjes om zijn maag te vullen snellen we terug naar de dansvloer. Ik heb nog nooit iemand zó blij gezien met een zak zoutjes, dus doopte ik hem al snel om tot Borrelnootje. De nootjes vlogen er vliegensvlug in, wél op de maat van de muziek natuurlijk.

Dat onze snack niet onopgemerkt bleef, bleek al snel. Talloze glimmende ogen waren gericht op de felrode zak pinda’s in een knapperig jasje. “Hoe komen jullie daar aan?” bazelt een jongen. Zijn ogen stonden wagenwijd open als die van een kind in een snoepwinkel, misschien door de borrelnootjes, misschien door wat anders. “Die koop je gewoon in de supermarkt,” lach ik. Met zijn glimmende ogen steekt hij zijn hand uit, waarop Borrelnootje er een paar in zijn hand giet. Gulzig schuift hij de pinda’s zijn mond in en rent terug naar zijn vrienden. Kijk, zíj hebben borrelnootjes!” Ik lach en houd de zak nootjes omhoog.

Of ze nou écht lekker zijn, dat niet. Stiekem lust ik geen borrelnootjes en hadden Borrelnootje en ik liever een pak roze koeken naar binnengewerkt, maar het is een keer wat anders dan een kleverige Chupa Chup, een smeltend ijsje of die zogenaamde biologische fastfoodtroep. Misschien begin ik de volgende keer wel mijn eigen borrelnootjesstand, gewoon voor de bekijks. “Duyvis Borrelnootjes, óók voor op een Technofeest.”

6 Comments Snoepwinkel

  1. La Bella Fleur (@Labellafleur) 27 november 2015 at 19:18

    Hahah wat een ge-wel-dige oplossing!
    Je moet er maar aan denken, om even borrelnootjes mee te nemen naar een feest;p.
    Als je ooit wel je eigen borrelnootjes uitbrengt wil ik er graaaaag eentje proeven:)!

    Reply
    1. Birgit 27 november 2015 at 20:46

      Jaaaa, als ik ooit mijn eigen borrelnootjes uitbreng dan ga ik combi-paketten met kaarten voor feesten verkopen! Dan beloof ik plechtig dat ik een pakketje naar je opstuur Fleur!

  2. Kim 28 november 2015 at 12:27

    Haha geniaal plan!

    Reply
  3. Pingback: Stop de lichtgevende partysneakers - Birgit Roobol

  4. junetwonl 16 januari 2016 at 12:36

    hahahaha vind het grappig dat je zegt dat de mensen met glimmende ogen borrel nootje aten. Zie dat zelf niet heel vaak zijn altijd maar een paar mensen maar je zak was dus snel leeg. Denk dat ze je heel dankbaar waren. Wat afgeknuffeld? Haha.

    Reply
    1. Birgit 18 januari 2016 at 14:05

      Ik heb zeker weten heel wat af geknuffeld. En wat die borrelnootjes betreft, ik denk dat het voornamelijk nieuwsgierigheid was. Is namelijk niet heel erg aan te raden ;-).

Plaats een reactie