Wat niemand je vertelt over verliefd worden op iemand uit Amsterdam als je er niet vandaan komt

Dat ze sommige dingen misschien een beetje raar uitsprekon. Dat binnen de ring een ding is. En dat toeristen echt heel veel irritanter zijn dan op andere plekken. Maar wat echt niemand je vertelt over verliefd worden op iemand uit Amsterdam als je er zelf niet vandaan komt, is dat het pas echt knap lastig wordt, als je samen een fatsoenlijk huis in Amsterdam zoekt. 

Maar voor het zover is, moet je de tijd living apart together doorkomen. Heel leuk en belangrijk, want je leert van alles. Over dat je snackbar blijkbaar ook kunt uitspreken als snak-bar en ouwe en man niet alleen gebruikt worden in de raps van Lange Frans en Baas B, maar gewoon in iedere zin. Dat je een s- en een z-klank ook prima kunt verwisselen en dat er buiten Amsterdam eigenlijk helemaal niks is. Zaandam, Purmerend, dorpjes, weiland, Hippolytushoef. En over elkaar natuurlijk. Zijn hobby’s, lievelingseten, dat hij altijd zijn boxershorts op de grond laat slingeren en anderen eigenschappen. Het bevalt je eigenlijk wel en dus ga je samen verder. Maar een Amsterdammer haal je (meestal) niet uit Amsterdam, dus je sluit een compromis. Eigenlijk vind je het ook wel een leuke stad. Dus je pakt je ‘biezon’. Richting Amsterdam.

Ik kan uit ervaring spreken; die eerste stappen zijn zo moeilijk nog niet. Verliefd worden en blijven, maar ook een piepklein kamertje vinden in Amsterdam lukte me aardig. In Noord weliswaar, want dat is voor heel veel mensen uit het centrum een reden tot een belediging, maar voor mij helemaal prima. Eindelijk was ik een import-Amsterdammer en waren we samen. Ook het volgende piepkleine huisje ging ons nog verrekte goed af. En daar is het verhaal gepauzeerd, want that’s it. Nog steeds gezellig met z’n twee. Maar inmiddels iets te gezellig. Het piepkleine huisje is nu toch echt veel te klein.

Als naïeve import-Amsterdammer denk je, dan zoeken we toch gewoon een nieuwe? De woningmarkt ‘trekt lekker aan’ en je hebt allebei een goede baan. Maar wat echt niemand je vertelt over verliefd worden op iemand uit Amsterdam en daar inmiddels heel fijn wonen met zijn tweeën, is dat je dikke pech hebt en beter in Friesland of Limburg kunt gaan wonen. Natuurlijk wil je dat niet en bovendien geef je niet zomaar op, dus je struint de websites af en blijft je blind staren op appartementen die ‘verhuurd of verkocht onder voorbehoud zijn’.

Afwijzingen vliegen je om de oren. Als je überhaupt al een reactie krijgt. Net als torenhoge eisen. Uiteraard kom je niet in aanmerking voor alle voorrangsregeltjes, want zelfs voor een vrije sector huurappartement van duizend euro per maand, krijgen anderen nog voorrang omdat je blijkbaar de pech hebt dat je teveel verdient. Je wordt overboden waar je bijstaat en als je dan een keer wordt uitgenodigd voor een bezichtiging, lijkt het meer op een uit de hand gelopen huisfeestje. Maar dan zonder goedkope witte wijn en kaas en worst. Daar sta je dan, met nog twintig andere wanhopige stelletjes, stompzinnig deuren open en dicht te trekken van een huis waarin je toch nooit zal wonen.

“Dan ga je toch gewoon ergens anders wonen” is inderdaad een optie. Maar inmiddels ben je al geïndoctrineerd door de liefde van je partner en de schoonheid van de stad. En als je een baan en een leven ergens hebt, laat je dat niet zomaar even achter. Natuurlijk is er leven buiten Amsterdam. En kun je ook prima wonen in Zaandam of Amstelveen – maar zelfs al zou ik willen, is dat ook niet echt makkelijk. De toekomst? Wegkwijnen in een lelijke vinexwijk van een of andere gemeente, iedere dag uren met het openbaar vervoer naar mijn werk (want autorijden is zeg maar niet echt m’n ding), op zaterdagavond Ik hou van Holland kijken op de bank omdat er in de wijde omtrek geen snars te beleven is en als enig gezelschap dan maar een cavia nemen. Terwijl ik die echt haat. Dan lopen de frustraties zo hoog op en denk ik: “Was ik maar gewoon in Rotter…” Maar dan lacht ‘ie weer naar me. Lopen we samen een rondje door de heerlijke stad. En dan weet ik zeker dat ik nooit opgeef en we gewoon blijven. Al is het onder een brug. Het had altijd nog erger gekund. Want god, wat ben ik blij dat hij niet uit Appelscha komt.

PS. Nog een twee- of driekamerappartementje over in Amsterdam(Noord)? Heeft het een dak, een vloer, een voordeur, een keuken en een badkamer? Ik hoor het graag van je.

Bron foto: The Independent

Plaats een reactie