2013

Ook ik ben onder mijn steen vandaan gekropen. School is alweer meer dan een week begonnen en we zijn inmiddels weer opnieuw aan vakantie toe. Op de toetsblaadjes blijft het even wennen, maar het nieuwe jaar is aangebroken. 2013.

Continue reading

Family comes first

Al bijna een week 18 en ik voel me al een week jarig.

Het begon allemaal op maandag 19 november om 00:00, ik werd toegezongen door het liefste vriendje van de wereld, werd naar beneden geroepen om vervolgens in een versierde woonkamer – ja, dat is nog steeds leuk als je 18 bent – met mijn ouders en vriendje te toasten op deze mijlpaal. Niet alleen een mijlpaal voor mij, maar ook een beetje voor mijn ouders. Hun kleine meisje is groot geworden. Hun kleine meisje die al bijna twee jaar een vriend heeft en volgend jaar gaat studeren is opeens niet meer zo klein. Continue reading

Gelukkig zijn

Laat mij maar leven
Laat mij maar genieten
Laat mij maar lachen
Laat mij maar gek doen

Laat mij maar denken
Laat mij maar geloven
Laat mij maar in die waan

Laat mij maar overspoeld worden met geluk

Laat mij maar houden van
Laat mij maar domweg gelukkig zijn
Domweg gelukkig zijn, met jou

Voor jou

De glinstering in je ogen,
zegt meer dan duizend woorden
Al was je slechts,
een deel van wie je bent
Ik heb je lief zoals ik niemand lief hebben zal.

Een ode aan een held

Hoe vaak hoor je niet op het nieuws dat slachtoffers aan hun lot worden overgelaten? Dat mensen toekijken hoe iemand in elkaar geslagen wordt of zich omdraaien en weglopen. Dat mensen niet eens hun telefoon pakken en 112 te bellen. Gelukkig bestaan ze nog, mensen die risico durven nemen om een ander te redden, ook al staat je eigen veiligheid voorop. Mensen die ingrijpen, hun telefoon pakken en de hulpdiensten inlichten. Mooie, heldhaftige mensen zoals mijn neef Steffan.

Continue reading